Ιστορίες
Πρόσωπα πίσω από τις φιγούρες.
Οι στατιστικές μας λένε την κλίμακα. Οι ιστορίες μας υπενθυμίζουν γιατί έχει σημασία η κλίμακα. Αυτά μοιράζονται με συναίνεση και με σεβασμό για τους ανθρώπους που βρίσκονται πίσω τους.
“Είθε ο Κύριος να σας αγαπά και να σας προστατεύει. Η βοήθειά σας είναι κάτι που πραγματικά χρειάζομαι.”
Επιλεγμένη ιστορία · Odesa
Έμαθε να διαβάζει στις εννιά. Τώρα θέλει να φέρει φως σε κάθε σπίτι.
Ο Alexander Skopin γεννήθηκε στην Οδησσό το 2009. Έχασε τους γονείς του, βρήκε ξανά οικογένεια και τώρα σπουδάζει ηλεκτρολόγος μηχανικός με όνειρο να ανοικοδομήσει την Ουκρανία.
Ο Αλέξανδρος είχε κάποτε μια πλήρη οικογένεια - πατέρα, μητέρα και δύο αδέρφια. Μετά ήρθε η απώλεια, ένα χτύπημα τη φορά. Πρώτα πέθανε ο πατέρας του. Τότε ο μικρότερος αδερφός του πέθανε. Η θλίψη κυρίευσε τη μητέρα του και στράφηκε στο αλκοόλ. Ο Αλέξανδρος και ο μεγαλύτερος αδερφός του, με διαφορά μόλις ενός έτους, έμειναν μόνοι σε ένα άδειο διαμέρισμα, πεινασμένοι και κρύοι, ενώ η μητέρα τους εξαφανίστηκε για μέρες.
Τελικά αρρώστησε βαριά και πέθανε. Τα δύο αγόρια τοποθετήθηκαν σε ορφανοτροφείο. Εκεί συνάντησαν τη γυναίκα που θα γινόταν η ανάδοχή τους μητέρα - η μαμά Άιρα. Τους έδωσε μια οικογένεια, ένα σπίτι και ένα μέλλον στην Οδησσό.
Το 2018 ο Αλέξανδρος ξεκίνησε το σχολείο, εγγράφηκε απευθείας στην τρίτη δημοτικού με βάση την ηλικία του. Ενώ οι συμμαθητές του ήξεραν ήδη να διαβάζουν και να γράφουν, εκείνος μάθαινε γράμματα και αριθμούς για πρώτη φορά. Η μαμά Άιρα κάθισε δίπλα του, υπομονετική και σταθερή, βοηθώντας τον να προλάβει.
Το 2025 ολοκλήρωσε την ένατη τάξη και γράφτηκε στο Μηχανολογικό και Τεχνολογικό Κολλέγιο στην Οδησσό, σπουδάζοντας ηλεκτρολόγος μηχανικός. Το κίνητρό του είναι προσωπικό και πατριωτικό: η Ουκρανία εξακολουθεί να βρίσκεται σε πόλεμο. Οι εκρήξεις εξακολουθούν να ταράζουν τις πόλεις. Σχολεία, σπίτια και νοσοκομεία καταστρέφονται. Ο Αλέξανδρος θέλει να είναι ένας από τους ειδικούς που βοηθούν στην ανοικοδόμησή τους — και ονειρεύεται μια Ουκρανία όπου κάθε σπίτι έχει ηλεκτρισμό.
Η ιστορία και οι εικόνες είναι ευγενική προσφορά του Universal Aid for Children (UAC).
Δεν δημοσιεύουμε ταυτοποιητικές εικόνες ή στοιχεία παιδιών χωρίς συγκατάθεση. Αυτή η ιστορία κοινοποιείται από τον συνεργαζόμενο οργανισμό μας για να καταδείξει την πραγματικότητα πίσω από τα προγράμματα υποστήριξης σπουδαστών.
Πώς λέμε ιστορίες
Αξιοπρέπεια πριν από το δράμα.
Συναίνεση
Δημοσιεύουμε ιστορίες και εικόνες μόνο με κατάλληλη νομική βάση και συγκατάθεση.
Ασφάλεια
Καταργούμε τις λεπτομέρειες που θα μπορούσαν να θέσουν σε κίνδυνο ένα άτομο, ειδικά τα παιδιά και τις εκτοπισμένες οικογένειες.
Ακρίβεια
Δεν επινοούμε, δεν υπερβάλλουμε και δεν πληρώνουμε ιστορίες. Όπου βασιζόμαστε σε έναν συνεργάτη, το λέμε.
Σεβασμός
Οι άνθρωποι δεν είναι εικονογραφήσεις του πόνου. Είναι οι δημιουργοί της δικής τους ζωής.
Υποστηρίξτε έναν μαθητή
Η εκπαίδευση είναι μια από τις πιο ανθεκτικές μορφές βοήθειας.
Το πρόγραμμα σπουδαστών που παρουσιάζεται εδώ εκτελείται από το Universal Aid for Children. Σας προσκαλούμε να μάθετε για τη δουλειά τους άμεσα.